Ellen
Wisse
Zakelijk leider / 1988 / Noordoostpolder / woont in Borne
‘De Toren van Pisa moet een beetje scheef staan, maar omvallen? Ik stut de boel met liefde.’
Lekker chaotisch zijn. Dat kan het artistieke team wel. Dus is het zakelijk leider Ellen Wisse die dan de kalmte bewaakt. Zij zorgt ervoor dat iedereen kan doen wat ’ie moet doen en dat alle randvoorwaarden kloppen. “Rust in de tent, een vleugje humor en nuchterheid; dan kunnen we dóór.”
INTERVIEW
met Ellen Wisse
Je werkt nu 5 jaar met deze club. Hoe zou je Theater Producties Twente omschrijven?
“In ons huis doet iedereen ertoe. Doordat de sfeer zo open is, kan iedereen op creatief niveau input geven. Het is echt de som der delen die het maakt. Met elkaar werken we aan het warme nest en houden het in stand. Ik leer veel van Gerard (Cornelisse, red). Hij kan mij zomaar appen: ‘houd die-en-die een beetje in de gaten, die zit niet zo lekker in z’n vel’. Gerard is die vlieg op het behang als ik er teveel middenin zit.”
Warm nest. Vertel…
“Het heeft allemaal te maken met onze overtuiging dat we fijne werkomstandigheden willen voor iedereen. Ook al ben je ver van huis en maar twee maanden in Twente, hier moet het net zo fijn zijn als thuis. We doen niet alleen wat de cao zegt, maar vooral wat we menselijk en warm vinden.”
Dat spreekt zich rond, begrijp ik?
“Ik krijg letterlijk wekelijks open sollicitaties. Een gastvrije werkgever, dat is waar we vorig jaar de ACT Award voor kregen. Onze visie is te laten zien hoe goed het is om in Twente te wonen en te werken. In de Randstad moet je knokken om je plekje te bewaken. Hier moet je ook knokken, maar nooit voor je eigen gewin. Wij werken vanuit het gevoel dat we een familie zijn.”
“Rust en regelmaat. Ellen is recht door de oude zee, recht door de polder.”
Gerard Cornelisse, artistiek aanjager
Hoe herken je een productie van TPT?
“Bij ons heb je als toeschouwer ook je aandeel. Doordat je vooraf aan lange tafels de maaltijd met elkaar deelt, gaat het je overkomen dat je met je buurman praat. Is het niet na het voorgerecht, dan wel bij het kloppen van de slagroom. Net als vroeger in de kerk: Je komt niet alleen voor de preek maar ook omdat je iets wilt delen. ‘Is de buurvrouw er niet? Vanmiddag even bij haar langs om te kijken of er iets is’. Wij willen een beweging zijn tegen de polarisatie.”
Hoe houd je een artistiek team op de rails?
“Financieel moet het kloppen, de contracten, de planning, het marketingplan… Maar ik sta ook graag met m’n poten in de modder. Laatst, op een zondag vlak voor een première, had ik ineens 35 appjes en 6 gemiste oproepen. Iemand had een overlijden, een ander was in paniek omdat de zaalaankleding niet ‘kerstig’ genoeg was… Dan werk ik tot diep in de nacht en vlieg ik op maandagmorgen naar de winkel om kerstdecoratie te kopen. Niet helemaal mijn werk, maar ik zorg wèl voor rust. De Toren van Pisa moet een beetje scheef staan, maar omvallen? Ik stut de boel met liefde.”
Wat voeg jij persoonlijk toe?
“Ik denk toch nuchterheid, enthousiasme, doorzettingsvermogen en een vleugje humor. Of ik die eigenschappen heb gekweekt door de lange fietstochten met altijd tegenwind? Haha, doorzetten en relativeren leer je er zéker van.”
Wat wens jij voor de toekomst?
“We moeten groeien en bouwen aan een steviger inbedding in de regio. Vrijwilligers en amateurs betrokken houden, maar ook een vastere basis bieden aan cast en creatives. Tegen een productieleider moet ik nu zeggen: ‘Ik heb deze klus voor je, maar of er daarna nog iets komt? We willen de ruimte krijgen om vooruit te denken.”
